Teza orzecznia z 23.VII.2008 r.
1. Władze korporacyjne mają prawo do własnej regulacji kwestii przedawnienia. Skoro
odpowiednie władze polskiego związku sportowego wprowadziły takie regulacje do
swoich aktów prawnych – to istnieje obowiązek ich zastosowania.
2. Zasadą powinno być stosowanie przepisów obowiązujących w chwili popełnienia
czynu, zaś wyjątki od tej zasady mogą być stosowane o ile wprowadzono je w czasie,
gdy na mocy jeszcze obowiązujących przepisów – przedawnienie nie nastąpiło.
3. Korupcja i doping są zbrodniami wobec uczciwej rywalizacji sportowej i powinny
być bezwzględnie i bezzwłocznie ścigane, a sprawcy tych czynów winni ponosić
odpowiedzialność. Jednakże ściganie to powinno rozpocząć się już na etapie
związkowego kształtowania przepisów antykorupcyjnych. Brak jednoznacznych i
czytelnych uregulowań w zakresie odpowiedzialności dyscyplinarnej sprawia bowiem,
że jedna z podstawowych zasad postępowania karnego – in dubio pro reo, może być
skutecznie podnoszona przez podmioty naruszające elementarne zasady fair play.
Orzeczenie_TA_VII_2008_Odpowiedzialnosc_dyscyplinarna_a_zasada_in_dubio_pro_reo